Wat is re-integratie spoor 1 en 2
Re-integratie

Wat is re-integratie Spoor 1 en 2?

Wanneer jij je ziek meldt van je werk, moet jou werkgever ervoor zorgen dat er een tijdige en adequate verzuim- en re-integratieaanpak uitgevoerd en vastgelegd wordt. Zowel de werkgever als werknemer zijn de eerste twee jaar samen verantwoordelijk voor deze re-integratie. Na twee jaar is de werkgever dit niet meer verplicht en kan de werknemer een WIA uitkering aanvragen bij het UWV. In de wet verbetering poortwachter zijn de regels van ziekteverzuim en re-integratie in de eerste twee jaar vastgelegd. De termen spoor 1, passend werk en spoor 2 komen hierin terug. Voor veel mensen is dit abracadabra. Men weet dan vaak niet waarmee ze instemmen als de bedrijfsarts of de werkgever hierin een voorstel doet. Terwijl het wel je toekomst bepaald. Het zijn dus belangrijke thema’s om kennis van te hebben als je (langdurig) verzuimd van je werk door ziekte. In deze blog worden ze dan ook verder uitgelegd: wat houdt spoor 1 en 2 in, wanneer worden ze ingezet en wie voert het uit?

Spoor 1

Onder re-integratie spoor 1 vallen alle activiteiten die gericht zijn op werkhervatting binnen de eigen organisatie. De werkgever heeft hierbij als plicht dat hij alles doet wat mogelijk is, om de werknemer in een passende functie te kunnen herplaatsen. Hierbij wordt de volgende rangorde aangehouden:

  1. Terugkeer in eigen werk
  2. Terugkeer in aangepast eigen werk
  3. Terugkeer in (aangepast) ander werk

Terugkeer in het eigen werk blijft gedurende het ziekteverzuim het belangrijkste doel (punt 1). Alle re-integratie activiteiten moeten hierop dan ook gericht zijn. Zowel de werkgever als de werknemer moeten dit blijven onderzoeken tijdens de duur van het dienstverband. 

Maar de werkgever moet de werknemer ook de kans bieden om het eigen werk gedeeltelijk te kunnen hervatten, door het werk aan te passen op de beperking (punt 2). Denk hierbij aan verlichting van de werkzaamheden (door voorzieningen in te zetten), overdracht van taken aan collega’s en het aanpassen van het dienstrooster. 

Als blijkt dat het (aangepast) eigen werk niet meer kan. Dan moet de werkgever in het eigen bedrijf kijken naar de mogelijkheden om ander passend werk aan te bieden (punt 3). Hierbij kan een werkgever advies inwinnen bij een arbeidsdeskundige die de beperkingen en mogelijkheden in beeld brengt en advies geeft in de belasting en belastbaarheid van de zieke werknemer. Ook kan deze een beoordeling geven over de geschiktheid van alle functies binnen de organisatie. Met uitzondering van een arbo dienst of bedrijfsarts, is het inschakelen van een arbeidsdeskundige of andere deskundige door de werkgever echter niet verplicht volgens de wet. 

Spoor 2

Zodra er geen zicht is op terugkeer in eigen werk, aangepast eigen werk of aangepast ander werk binnen de organisatie moet er een adequaat 2de spoor traject ingezet worden. In dit traject wordt gezocht naar passend werk buiten de eigen organisatie. Het idee erachter is dat de zieke werknemer dan een grotere kans heeft op werkhervatting en uiteindelijk geen (WIA) uitkering hoeft aan te vragen. Een 2de spoor traject moet uiterlijk binnen 6 weken na de Eerstejaarsevaluatie ( na de 52ste verzuimweek) worden ingezet. 

Blijkt echter tijdens de Eerstejaarsevaluatie dat de werknemer binnen drie maanden structureel terug kan keren naar werkhervatting binnen de organisatie (spoor 1), dan hoeft spoor 2 niet ingezet te worden. 

Ben je pas na 1 jaar belastbaar om terug te re-integreren naar je eigen werk? En er is dan nog steeds geen concreet vooruitzicht dat je binnen drie maanden volledig je werk hervat hebt? Dan moet er na een eerste spoortraject ook een tweede spoortraject gestart worden. 

Wie voert spoor 2 uit?

De werknemer wordt bij het inzetten van spoor 2 actief begeleid. Zowel de werkgever als werknemer zijn verantwoordelijk voor de re-integratie in dit spoor. De werkgever kan zich hierbij laten bijstaan door externe deskundige (denk aan een re-integratiebureau) of kan het spoor 2 traject in eigen beheer uitvoeren. 

Als de werkgever de re-integratie in eigen beheer uitvoert, maar de werknemer wenst toch begeleid te worden door een re-integratiebureau, dient de werkgever deze aan te bieden en te financieren. De werknemer hoeft deze dus niet zelf te financieren. De werkgever is hier verantwoordelijk voor.

Meer weten?

Wil je meer weten over wat het verschil is tussen een arbo arts en bedrijfsarts? Of hoe het is om afgekeurd te zijn? Lees dan de volgende blogs.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.